Keloğlan ve Eşkıyalar

Keloğlan ve Eşkıyalar Masalını ücretsiz okuyun. Keloğlan’ın zekâsı sayesinde babasını eşkıyalardan kurtardığı, eğitimin önemini anlatan güzel bir Keloğlan masalı. Keyifli okumalar diliyoruz..

Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde, küçük bir köyde Keloğlan ile annesi ve babası yaşarmış. Babası köyün çobanlığını yapar, koyunları otlatırmış. Aile, bu iş sayesinde geçimini sağlarmış.

Bir gün Keloğlan’ın babası koyunları dağda otlatırken karşısına birkaç eşkıya çıkmış.

Eşkıyalar:

— Bize birkaç koyun ver, demişler.

Keloğlan’ın babası ise:

— Bu koyunlar bana emanet. Emanete ihanet etmem, diye cevap vermiş.

Eşkıyalar çok sinirlenmiş. Ne kadar uğraşsalar da koyunları alamamışlar. Sonunda Keloğlan’ın babasını yakalayıp karanlık bir zindana atmışlar. Koyunları da alıp kaçmışlar.

Bu haber kısa sürede köye yayılmış. Keloğlan ile annesi çok üzülmüş. Günler geçtikçe evde yiyecek kalmamış. Köylüler de yeni bir çoban bulamamışlar.

Bunun üzerine Keloğlan düşünmüş taşınmış ve:

— Ben çobanlık yaparım, demiş.

Köylüler şaşırmış.

— Sen daha küçüksün. Okumana devam etmelisin, demişler.

Ama Keloğlan kararlıymış. Çünkü onun asıl amacı babasını kurtarmakmış. Annesinden izin alıp ertesi sabah koyunları alarak yola çıkmış.

Bir süre sonra yüksek bir dağın eteğine gelmiş. Yakında berrak bir dere akıyormuş. Koyunlar su içmeye başlayınca Keloğlan da çok yorulduğunu fark etmiş.

— Şu ağacın altında biraz dinleneyim, demiş.

Ağacın gölgesine uzanır uzanmaz derin bir uykuya dalmış.

Koyunlar ise otlaya otlaya etrafa yayılmışlar.

Aradan uzun zaman geçmiş. Akşam olmaya başlamış. Köylüler koyunların geri dönmediğini görünce telaşlanmışlar.

— İnşallah Keloğlan’a bir şey olmamıştır, diyerek onu aramaya çıkmışlar.

Tam o sırada Keloğlan büyük bir gürültüyle uyanmış. Gözlerini açınca bir de ne görsün! Eşkıyalar koyunları toplamaya çalışıyormuş.

Keloğlan hemen bağırmış:

— Hey ağalar! Ne yapıyorsunuz? Onlar bana emanet!

Eşkıyalardan biri gülerek:

— Geçen yıl biri de aynısını söylemişti. Şimdi karanlık zindanda yatıyor, demiş.

Keloğlan, bunların babasını kaçıran eşkıyalar olduğunu anlamış. Ama korkmak yerine akıllıca bir plan düşünmüş.

Sonra sakin bir sesle:

— Ağalar, ben size karşı gelmem. Hatta isterseniz size daha fazla koyun getirebilirim, demiş.

Eşkıyalar buna inanmışlar.

— Çabuk git ve geri dön, demişler.

Keloğlan hemen köye doğru koşmuş. Bir süre sonra kendisini arayan köylülerle karşılaşmış. Olan her şeyi heyecanla anlatmış.

Köylüler çok öfkelenmiş. Hep birlikte gizlice eşkıyaların bulunduğu yere gitmişler.

Bir anda üzerlerine saldırıp eşkıyaları yakalamışlar. Sonra da Keloğlan’ın babasının tutulduğu zindanın yerini öğrenmişler.

Kapıyı açıp Keloğlan’ın babasını kurtarmışlar.

Keloğlan babasına sarılmış ve sevinçle:

— Seni kurtardık baba! Artık ben çobanlık yapmayacağım. Okuluma devam edeceğim, demiş.

Babası da oğlunun hem cesaretiyle hem zekâsıyla gurur duymuş.

O günden sonra Keloğlan ailesiyle birlikte mutlu bir hayat yaşamış.

Masaldan çıkarılacak ders:

Bu masal; dürüstlüğün, emanete sahip çıkmanın, cesaretin ve eğitimin önemini anlatır. Zekâ ve sabır sayesinde büyük zorlukların aşılabileceğini öğretir.