Tarla Faresi ve Kent Faresi

Tarla Faresi ve Kent Faresi Masalı

Bir zamanlar bir kent faresi ile bir tarla faresi varmış. Tarla faresi bir gün kent faresini yaşadığı tarlada yemeğe davet etmiş. Kent faresi tarlaya geldiğinde, tarla faresinin ona sunduğu yemekten pek memnun kalmamış.

— Bu mu yiyeceğin? Birkaç tane buğday tanesi, birkaç domates, salatalık ve biraz mısırdan başka bir şey yok mu? demiş.

Köy faresi sakin bir şekilde:

— Benim için yeterli. Huzur, bolluktan daha değerlidir, demiş.

Kent faresi;

— Eğer istersen benimle birlikte şehre gel, sana gerçek bir ziyafet göstereyim, demiş.

Bunun üzerine iki fare birlikte şehre gitmişler. Şehir faresi en güzel yiyecekleri hazırlamış; peynirler, ekmekler, meyveler ve çeşitli tahıllar sofrada yerini almış.

Köy faresi bu manzaraya hayran kalmış.

Tam yemek yiyecekleri sırada aniden bir kedi ortaya çıkmış. İki fare can havliyle bir deliğe saklanmış ve kedi gidene kadar beklemişler. Kedi gidince tam rahatlayıp yemek yiyecekleri sırada bu kez mutfak görevlisi içeri girmiş. Onları görünce bağırmış ve peşlerine düşmüş. Fareler yeniden saklanmak zorunda kalmışlar. Bu durum sürekli tekrar etmiş.

Köy faresi sonunda dayanamamış ve:
— Ben evime dönüyorum. Orada en azından huzurlu bir yemek yiyebiliyorum, demiş.

Ve köyüne geri dönmüş.

Masalın Verdiği Ders

Her zaman zenginlik ve gösterişli yaşam mutluluk getirmez. Huzur ve güven, çoğu zaman her şeyden daha değerlidir.